علت ریزش مو

علت ریزش مو به عوامل مختلف روحی، جسمی و محیطی بستگی دارد. افراد معمولا به طور متوسط روزانه 50 تا 100 تار مو را از دست می دهند. از نظر پزشکان این میزان طبیعی بوده و موهای جدید همزمان جایگزین موهای از دست رفته می شوند و در نهایت ظاهر فرد تغییری ایجاد نمی شود. ممکن است ریزش مو به صورت ناگهانی یا تدریجی و طی سالیان متوالی اتفاق افتد. اما ریزش مو دائمی و طاسی سر زمانی بروز می کند که پس از ریزش روزانه موها، موهای جدیدی جایگزین موهای ریخته شده نشوند. در ادامه مطلب به علل ریزش مو و تشخیص آن اشاره می کنیم:

ریزش مو چیست؟

ریزش مو با نام های آلوپسی یا طاسی شناخته می شود. این عارضه ممکن است در نقاط مختلف بدن بروز کند اما به طور معمول در ناحیه سر دیده می شود. ریزش مو نه تنها در آقایان بلکه در خانم ها و در سنین مختلف بروز می کند. عوامل مختلفی بر فرایند طبیعی رشد سلول های فولیکولی مو تاثیر گذاشته و در نهایت رویش مجدد مو حاصل نمی شود. شدت، وسعت و منطقه ریزش در افراد مختلف متفاوت است. صرف نظر از علت ریزش مو الگوی ریزش به این صورت است:

  • نازک شدن تارهای مو و کاهش یکنواخت حجم مو در تمام نقاط سر
  • ریزش مو از قسمت وسط سر و بالاترین نقطه آن آغاز شده و در اطراف سر گسترده شود.
  • ریزش سکه ای مو به صورت لکه های دایره ای در برخی نقاط سر ایجاد شود.
  • مو از ناحیه رویش قسمت پیشانی شروع به ریزش کرده و به سمت عقب پیش برود.

مهمترین علل ریزش مو

علت ریزش مو چیست؟

علت ریزش مو به عوامل مختلفی وابسته است. در بعضی اوقات یک یا چند عامل مختلف به طور همزمان سبب نازک شدن تارهای مو، ریزش و در نهایت کم پشت شدن موها می شوند. شناخت این عوامل و تلاش برای حذف آنها در بهتر شدن وضعیت سلامت موها موثر است. در ادامه به مهم ترین علل ریزش مو اشاره می کنیم:

1. وراثت و سابقه خانوادگی: شایع ترین علت ریزش مو، بیماری وراثتی است که با افزایش سن اتفاق می افتد. به این وضعیت آلوپسی آندروژنیک، طاسی با الگوی مردانه و طاسی با الگوی زنانه گفته می شود. این حالت معمولا به تدریج و با الگوهای قابل پیش بینی اتفاق می افتد. در آقایان خط رشد موها عقب نشینی کرده و لکه های طاسی بروز می کنند. در خانم ها ابتدا موهای سر کم پشت شده و سپس موها از بالاترین قسمت سر شروع به ریزش می کنند.

2. مشکلات غیر وراثتی: در برخی از موارد علت ریزش مو به مسائل وراثتی مربوط نمی شود. مثلا ریزش مو ممکن است با یک توقف ساده در چرخه رشد مو رخ دهد. بیماری جدی، جراحی یا حوادث آسیب زا می توانند باعث ریزش مو شوند. در این مواقع معمولا موها بدون انجام درمان خاصی دوباره شروع به رشد می کنند.

3. پرتودرمانی در سر: در این موارد ممکن است مو مانند قبل رشد نکند

4. مدل مو و رفتار نامناسب با موها: محکم بستن موها و داشتن مدل موی نامناسب مانند بستن محکم موها به عقب، باعث کشیده شدن و ایجاد فشار بسیار زیاد و در نهایت ریزش مو می شود. به این نو ریزش مو آلوپسی می گویند. همچنین استفاده از روغن های داغ بر پوست سر نه تنها باعث بهبودی وضعیت موها نشده بلکه سبب ریزش مو می شود. در صورت بروز زخم مو در ناحیه زخم هرگز مجددا مو رشد نخواهدکرد.

5. اختلالات و تغییرات هورمونی: برخی شرایط هورمونی خاص ممکن است باعث ریزش مو دائمی یا موقت شود. رایج ترین علت ریزش مو بر اثر تغییرات هورمونی ناشی از:

  • بارداری: شرایط هورمونی در خانم های باردار دچار تغییرات مهمی می شود. در این افراد موها حجم زیادی نسبت به قبل باردای داشته و پرپشت می شوند. اما بعد از زایمان، وضعیت هورمونی  دوباره به حالت طبیعی برگشته و موها پس از پایان چرخه رشد، دچار ریزش می شوند
  • زایمان: به دلیل تغییرات هورمونی ناشی از زایمان و شیردهی در بعضی از خانم ها ریزش مو دیده می شود.
  • یائسگی: ریزش مو در دوران یائسگی از اصلی ترین دلایل ریزش مو در خانم ها است. در این افراد پزشک با برقراری تعادل در میزان ترشح هورمون های زنانه و مردانه از ریزش مو جلوگیری می کند.
  • قطع مصرف قرص های جلوگیری از بارداری:در این شرایط افراد با قطع قرص های ضدبارداری دچار ریزش مو می شوند. از آنجایی که قرص های ضد بارداری در دسته قرص های هورمونی قرار می گیرند؛ این قرص ها تعادل هورمونی بدن فرد را برهم زده و باعث عوارض جانبی مانند ریزش مو می شود.

6. شرایط پزشکی: برخی علل ریزش مو ناشی از شرایط پزشکی عبارتند از:

  • آلوپشیا (آلوپسی آره آتا):  یک بیماری خود ایمنی است که به فولیکول های مو حمله کرده و باعث ریزش سکه ای مو و تکه تکه شدن آن می شود. این بیماری ابتدا باعث بروز لکه های طاسی کوچکی شده و در برخی افراد در تمام قسمت های سر یا بدن ادامه پیدا کند.
  • عفونت های پوست سر:1) درماتیت سبورئیک: یک بیماری عفونی پوستی است که در صورت بروز در پوست سر باعث ریزش مو می شود. این عفونت لکه های کوچک، رنگی یا بی نگ در پوست ایجاد می کند. 2) پسوریازیس: یک بیماری خودایمنی و عفونی در پوست سر است. این بیماری با افزایش سرعت رشد سلول های پوست سر به سلول های فولیکولی مو آسیب رسانده و باعث ریزش مو می شوند. 3) قارچ پوستی تینیا کیپتیس: یکی دیگر از عوامل بروز عفونت در پوست سر عوامل قارچی بوده که باعث پوسته شدن، خارش پوست سر و ریزش مو می شوند. 4) اسکلرودرم یک بیماری خود ایمنی است که باعث سخت شدن پوست سر و در نتیجه ریزش مو می شود. 5) آلوپسی اسکار: از اختلالات خودایمنی بوده و با از بین بردن فولیکول های مو بر اثر التهاب  به عنوان یکی از اصلی ترین دلایل ریزش مو شناخته می شود.6)وجود انگل دمودکس: بسیاری از مشکلات پوست و مو بخاطر وجود انگلی بنام دمودکس مایت می باشد.
  • کرم حلقوی (Ringworm): عامل این بیماری نوعی قارچ است که باعث خارش، قرمزی، پوسته شدن پوست سر و در نهایت ریزش مو می شود.
  • اختلال موکنی(کندن مکرر مو) یا همان Trichotillomania، افراد مبتلا به این بیماری، فشار روانی زیادی برای کندن موهای خود احساس می کنند. این افراد نیاز شدید روحی به کشیدن موهای خود در سر، ابرو یا مژه ها دارند.
  • بیماریی هایی که باعث ایجاد زخم پوست سر می شوند. مانندلیکن پلان و برخی از انواع بیماری لوپوس. این زخم ها باعث ریزش دائمی مو می شوند. بیماری لیکن پلان اغلب در افراد بالای 40 سال دیده شده و باعث بروز زخم های کوچک خارش دار در پوست سر یا نواحی دیگر بدن می شود. این زخم ها در پوست سر مانع رشد مجدد موها در این مناطق می شوند.
  • مشکلات تیروئیدی به ویژه کم کاری تیروئید:تیروئید یکی از غده های مهم در بدن است که کاهش یا افزایش ترشح هورمون های تیروئیدی باعث بروز بیماری کم کاری و پرکاری تیروئید می شود. تعادل در ترشح هورمون تیروئید در سلامت و رشد موهای سر موثر بوده و اختلال در آن از علل ریزش مو است.

7. داروها و مکمل ها: ریزش مو ممکن است از عوارض جانبی برخی از داروها باشد. مانند داروهای مربوط به:

  • درمان سرطان
  • آرتروز
  • افسردگی
  • مشکلات قلبی
  • نقرس
  • فشار خون بالا: داروهایی که باعث کاهش فشار خون مانند: آتنول و متوپرولول
  • داروهای هورمونی: داروهای ضد بارداری و آندروژن ها
  • داروهای ضد صرع: مانند فنی توئین
  • داروهای رقیق کننده خون: مانند وارفارین و هپارین

8. شوک جسمی یا روحی(استرس): بسیاری از افراد تا چند ماه پس از شوک عاطفی و یا جسمی بر اثر استرس شدید، دچار کم پشتی موی سر می شوند. این نوع ریزش موقتی است و پس از مدتی حجم مو به حالت عادی برمی گردد. شوک های جسمی و روحی مانند:

  • یک مرگ در خانواده
  • جدایی عاطفی
  • تب شدید
  • کاهش شدید وزن

9. رژیم غذایی نامناسب: رژیم های غذایی که فاقد پروتئین، ویتامین ها، آهن و سایر مواد مغذی از علل ریزش مو هستند

ریزش مو چطور تشخیص داده می شود؟

ریزش مو اغلب نشان دهنده یک مسئله مهم در سلامتی است. اگر در هنگام شانه کردن و یا شستن موهای خود، ریزش بیش از اندازه را مشاهده کردید لازم است پیش از هر اقدام دیگری به پزشک متخصص مراجعه کنید. پزشک متخصص مو می تواند بر اساس معاینه بالینی، سابقه سلامتی شما و آزمایشات خون، علت ریزش مو را تشخیص دهد. در برخی مواقع تغییرات ساده در سبک زندگی و رژیم غذایی در بهبود وضعیت موهای شما موثر است. همچنین ممکن است پزشک داروهای تجویز شده شما را تغییر دهد.

اگر متخصص پوست به بیماری خودایمنی یا بیماری پوستی مشکوک باشد، ممکن است از پوست سر شما نمونه برداری کند. به این ترتیب قسمت بسیار کوچکی از پوست سر را برای انجام آزمایشات بعدی به آزمایشگاه ارسال می کند.

به خاطر داشته باشید که رشد مو یک فرایند پیچیده است. تعیین علت دقیق ریزش مو و تکمیل پروسه درمان معمولا یک فرایند زمان بر است.

نتیجه گیری

در صورت تشخیص درست دلیل ریزش مو توسط پزشک متخصص، با بهره گیری از یک درمان تهاجمی، ریزش مو متوقف شده و موها مجددا رشد خواهندکرد. اگر علت ریزش مو نگهداری نامناسب، عوامل تغذیه ای و یا یک بیماری پزشکی زمینه ای باشد، درمان بسیار سریع و تاثیرگذار خواهد بود. اما اگر ریزش مو به عوامل وراثتی و خانوادگی مربوط باشد؛ درمان دشوارتر و زمان بر است. معمولا در این مواقع در کنار درمان های اصلی درمان های جانبی مانند کاشت مو یا تزریق فیلر مو نیز توصیه می شود.


مقالات پیشنهادی

ارسال سوال و دیدگاه